Önceleri durgun, sessiz. Fazlasıyla boşluk.
Hatta şey…
Adım atarken ayağımın altından yeri alacaklar gibi hissediyordum. Korkularım fenaydı, fokurdayan su misali. Kaç dereceye denk gelir bilinmez bir hâl, fevri ve ani hareketlilikle geçen bir ömür. Garip, karanlık bunlar ben değilmişim sanki, bedenim yaşamış bu ana kadar ruh hep geri planda izlemiş.
Şu an mesela öyle değil her an fırtına, aptal ıslatan dedikleri yağmur damlaları, soğuk, altını çiziyorum soğuk, bana sıcak bir kalp, boşluk olan hayatıma kocaman bir yuva sen, ah bir kere olsa sonuna kadar dinlesen. Ben seninle mutluyum. Artık hüzün yazmak istemiyorum. Bana dokunduğun güzel yarınları dilimde anlatmak istiyorum. Kalem hep huysuz dil bu sefer masum dinlemeni istiyorum. Beni anla demiyorum ama dinle, kötü hislerinin sesini biraz kıs…